SOMEWHERE IN BETWEEN_Marina Sula & Bjørn Segschneider

SOMEWHERE IN BETWEEN

5- 18 shtator/ September, 2015

Marina Sula
Bjørn Segschneider

For the exhibition SOMEWHERE IN BETWEEN, the Vienna based artists Sula/Segschneider will develop a series of works that set urban and social places in Vienna and Tirana in a dialogue. Location scouting is a main point in both of their works.

Both will create an abstract kind of rhythm and atmosphere that stands representative for that location and that moment.
Places in Vienna are „recorded“ and transferred to Tirana, places in Tirana are searched during their stay to find and work in their formal process, and combine them in two own positions that create a dialogue between both artists and between both capitals.

…..

Portable sunshade with a tropical flair. Simulated fronds rustle in the breeze to remind you of carefree island life and relieve the tensions of the workaday world. A must for city dwellers. May be used with plastic stalk and base for interior decor accent.Order several and experiment.

– Philip Garner, Palmbrella

If a place can be defined as relational, historical and concerned with identity, then a space which cannot be defined as relational, or historical, or concerned with identity will be a non-place (…), meaning spaces which are not themselves anthropological places and (…) instead are listed, classified, promoted to the status of „places of memory“, and assigned to a circumscribed and specific position. A world thus surrendered to solitary individuality, to the fleeting, the temporary and ephemeral (…).
Non-places are the real measure of our time, one that could be quantified – with the aid of a few conversions between area, volume and distance – by means of transport (…), the airports and railway stations, hotel chains, leisure parks (…) and the complex skein of cable and wireless (…).
The word „non-place“ designates two complementary but distinct realities: spaces formed in relation to certain ends (transport, transit, commerce, leisure), and the relations individuals have in these spaces (…). Non places mediate a whole mass of relations, with the self and with others, which are only indirectly connected with their purposes. As anthropological places create the organically social, so non-places create solitary contractuality (…). The link between individuals and their surroundings in the space of non-place is established through the mediation of words, or even texts. Non-places are defined by: their „instructions for use“ (…), their invasion by text (…).
Words and images in transit trough non-places can take root in the – still diverse – places where people still try to construct part of their daily life.
A person entering the space of non-places is distanced (…) by the environment of the moment.
The space of non-places creates neither singular identity nor relations; only solitude and similitude. What reigns there is actuality, the urgency of the present moment.

– Marc Augé, Non Places – Introduction to an Anthropology of Supermodernity, 1992

;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

DIKU NË MES

Marina Sula
Bjørn Segschneider

Për ekspozitën DIKU NË MES , artistët nga Viena, Sula / Segschneider do të zhvillojnë një sërë punimesh, që vënë në dialog vendet sociale dhe urbane në Vjenë dhe Tiranë. Zbulimi i vendndodhjes është një pikë kryesore tek të dyja veprat e tyre së bashku.

Të dy krijojnë një lloj ritmi dhe atmosfere abstrakte që qëndron përfaqësues për atë vend dhe atë moment.

Vendet në Vjenë u “regjistruan” dhe transferohen në Tiranë; vendet në Tiranë kontrollohen gjatë qëndrimit të tyre për të gjetur dhe punuar, në procesin e tyre formal dhe për t’i kombinuar ato në dy pozicione që krijojnë një dialog mes dy artistëve dhe midis dy kryeqyteteve.

……………….

Tendë portative me nota tropikale. Gjethe artificiale shushurijnë në erë për t’ju sjellë në mendje jetën e lumtur të një ishulli dhe për t’ju lehtësuar tensionet e botës së akonshme. Një domosdoshmëri për banorët e qytetit. Mund të përdoret me kërcell plastik dhe për dekorin e brendshëm. Porosisni disa dhe eksperimentoni me to.

– Philip Garner, Palmbrella

Nëse një vend mund të përkufizohet si relacional, historik dhe në lidhje me identitetin, atëherë një hapësirë e cila nuk mund të përkufizohet si relacionale, apo historike, ose në lidhje me identitetin do të jetë një jo-vend (…), që do të thotë hapësira të cilat nuk janë vende antropologjike në vetvete dhe (…) të cilat, përkundrazi, janë të listuara, të klasifikuara, të promovuara në statusin e “vende vetë kujtesës”, dhe të caktuara në një pozicion të kufizuar e të veçantë. Kështu, një botë e dorëzuar individualitetit të vetmuar, të shkurtrës, të përkohshmes dhe kalimtares (…).

Jo-vendet janë njësia matëse e vërtetë e kohës tonë, një si kjo e cila mund të kuantifikohet – me ndihmën e disa shndërrimeve midis sipërfaqes, vëllimit dhe distancës – nëpërmjet mjeteve të transportit (…), aeroporteve dhe stacioneve hekurudhore, hoteleve, parqeve (…) dhe shkulit të ndërlikuar të kabllove dhe radiofonisë (…).Fjala “jo-vend” përcakton dy realitete plotësues por njëkohësisht edhe te dallueshëm: hapësira të formuara me synime të qarta (transport, tranzit, tregti, kohë e lirë), dhe marrëdhëniet që kanë individët brenda këtyre hapësirave (…). Jo-vendet ndërmjetësojnë një sërë marrëdhëniesh, me veten dhe me të tjerët, të cilat janë të lidhura vetëm në mënyrë indirekte me qëllimet e tyre. Ashtu si vendet antropologjike krijojnë socialen – ose shoqëroren – organike, kështu jo-vendet krijojnë kontraktimin e vetmisë (…). Lidhja midis individëve dhe ambientit rreth tyre në hapësirën e një jo-vendi vendoset nëpërmjet fjalëve, apo edhe teksteve. Jo-vendet përkufizohen nga: “udhëzimet për përdorim”-in etyre (…), nga pushtimi i tyre prej tekstit (…).

Fjalët dhe imazhet duke kaluar në jo-vende mund të zënë rrënjë në vendet – ende të ndryshme – ku njerëzit ende po përpiqen të ndërtojnë një pjesë të jetës së tyre të përditshme. Një person i cili hyn në hapësirën e jo-vendit largohet (…) nga ambienti i momentit.

Hapësira e jo-vendeve nuk krijon aspak identitetin apo marrëdhëniet; thjesht vetminë dhe shëmbëllimin. Ajo që mbizotëron aty është aktualiteti, urgjenca e momentit të tanishëm. – Marc Augé, Jo-vendet – Hyrje në Antropologjinë e Supermodernitetit, 1992
   

   

   

   

   

   

   

   

   

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *